โรคพาร์กินสัน อาการสั่นที่ไม่ธรรมดา

โรคพาร์กินสัน (Parkinson’s disease) เป็นโรคที่เกิดจากการเสื่อมสภาพของสมองอย่างช้า ๆ ในบริเวณส่วนที่ลึก “เบซอลแกงเกลีย” และก้านสมอง “มิดเบรด” เกิดความผิดปกติในส่วนของ “สับสแตนเชียไนกรา” ซึ่งเป็นเซลล์สมองที่สำคัญในการสร้างสารสื่อประสาท หรือที่เรียกว่า “โดพามีน” สารสื่อประสาทนี้มีหน้าที่ช่วยควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกาย ให้ทำงานอย่างเป็นระบบ โรคพาร์กินสันนี้ จะพบมากในผู้สูงอายุที่มีอายุมากกว่า 50 ปี เนื่องจากผู้สูงอายุมีความเสื่อมสภาพมากกว่าช่วงวัยอื่น ยิ่งอายุมากก็ยิ่งมีความเสี่ยงของโรคนี้สูงเช่นกัน

โรคพาร์กินสัน อาการสั่นที่ไม่ธรรมดา

โรคพาร์กินสันมีความรุนแรงอย่างไร

เนื่องจากโรคพาร์กินสันเกิดจากความเสื่อมของสมอง และระบบประสาทที่พบได้บ่อย รองจากโรคอัลไซเมอร์ ในประเทศไทยรู้จักกันในชื่อ “โรคสันนิบาตลูกนก” แต่ก็ไม่ได้มีบันทึกไว้อย่างเป็นทางการ ความรุนแรงของโรคขึ้นอยู่กับสุขภาพของผู้ป่วย หากผู้ป่วยโรคพาร์กินสันมีอายุมากกว่า 50 ปี อาจทำให้เกิดความเสื่อมสภาพของร่างกายเร็วขึ้นกว่าปกติ ระบบการทำงานของสมองลดลงเร็วขึ้น ไม่สามารถควบคุมร่างกายได้ รวมถึงจะทำให้ร่างกายสูญเสียความสามารถด้านอื่น ๆ อย่างเช่น ความสามารถในการดมกลิ่น การมองเห็น การพูดคุย ซึ่งหากอาการรุนแรงขึ้น จะทำให้ผู้ที่เป็นโรคนี้ เกิดภาวะอาการซึมเศร้าได้ และส่งผลต่อสภาพจิตใจอย่างมาก โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้า และความวิตกกังวลอยู่แล้ว อาจทำให้ร่างกายทรุดโทรมลงเร็วกว่าเดิมได้

การสังเกตอาการของโรคพาร์กินสัน

สำหรับผู้สูงอายุที่เป็นโรคพาร์กินสัน จะมีการเคลื่อนไหวที่ช้า เกิดอาการสั่นของส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย แต่เมื่อพักก็จะดีขึ้น หากมีการเคลื่อนไหวอีกก็จะอาการสั่นและเกร็งบริเวณกล้ามเนื้อร่วมด้วย เนื่องจากเซลล์สมองถูกทำลายไปมากกว่า 60% ความผิดปกติที่ส่งผลต่อความเคลื่อนไหวนั้นเป็นผลจากการตายของเซลล์สมอง ส่วนก้านสมองส่วนกลาง (Midbrain) ที่มีหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกาย การตายของเซลล์สมองในผู้สูงอายุ

อาการโดยทั่วไป

การตายของเซลล์สมองในผู้สูงอายุ จะมีการดำเนินมาแล้วอย่างน้อย 4 – 10 ปี ก่อนที่จะเริ่มมีความผิดปกติ ทางการเคลื่อนไหว เกิดความเสื่อมของระบบประสาทที่เกี่ยวกับการดมกลิ่น ก้านสมองเมดัลลา และพอนส์ ที่มีหน้าที่ในการควบคุมการทำงานของระบบประสาทอัตโนมัติของลำไส้ การนอน รวมถึงส่งผลเกี่ยวกับอารมณ์ของผู้สูงอายุอีกด้วย

ดังนั้นผู้สูงอายุที่มีภาวะการดมกลิ่มลดลง ท้องผูก เกิดความผิดปกติทางด้านอารมณ์ อย่างเช่น การย้ำคิด ย้ำทำ อาการซึมเศร้า วิตกกังวล ซึ่งอาการเหล่านี้ ถือเป็นอาการส่วนหนึ่งของผู้สูงอายุที่เป็นโรคพาร์กินสัน

นอกจากนี้ ผู้สูงอายุที่เป็นโรคนี้ ระยะแรก จะเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติทางการเคลื่อนไหว มีการเดินที่ช้ากว่าปกติ ไม่แกว่งแขน ตัวแข็งเกร็ง พูดเสียงเบา และช้าลง เขียนหนังสือตัวเล็กลงกว่าปกติ หากคุณพบอาการเหล่านี้กับผู้สูงอายุภายในบ้าน ควรต้องพาผู้สูงอายุเหล่านั้น ไปพบแพทย์เพื่อรับการรักษาอย่างถูกต้องต่อไปค่ะ

Leave a Reply